追憶の日本 お久しぶり＆初めましてのお友達 ย้อนหลังวันวานกับทริปญี่ปุ่น ตอน พบเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่
| ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมบล็อกของฉัน |
今日もありがとう 
|
さあ2月6日になりました。
この日を待っていました。ブログで知り合った方たちと会えるのです。
この日の朝、わたしはとても幸せな気分で目覚めました。懐かしいお友達そして初めての方に会える日。
毎朝のルーティーンとしてまず朝食です。でもこの朝は少なめにしようと考えました。お友達と会えばすぐに何かを食べるかもしれません。
それでトースト1枚とコーヒーだけ、いつもならフルオプションの朝ごはんなのですが・・・。
9時ごろに約束をしているのは前に会ったことがある男性です。
妹のポムたちとつけた彼のニックネームはパパラッチです。
彼はブログ上ではKOTOBUKIさん。
前に初めて会ったときはとても驚かされました。彼はどこでもカメラを構えいつも写真を撮るのです。
さあ今回はどうでしょうか。わたしはあらかじめ心の準備をする余裕があったのでもうパパラッチマンにおびえることはないでしょう。
そしてもう一人、朝、待ち合わせをしているのは女性です。ブログを通じてお知り合いになった方です。
どんな方なのでしょう。
わたしにある情報といえば彼女のニックネームが「ヒツジのとっとちゃん」だということだけなのです。
そしてもうひとつ書き加えるとすれば彼女は旅が好きでたくさんの国へ出かけていること。それに、エコノミーにはけっして座らない彼女の旅はわたしには驚きでしかありません。
Ｏｈ！ 彼女はとてもリッチなレディなのねきっと。
彼女に会う前に考えたのは、もし二人だけで会話することになればどうしましょう。
でも彼女はたくさんの国へ出かけているから多分英語で大丈夫でしょう。
ハズバンドの情報によれば彼女はいつも翻訳マシンを使っているようです。
だったら大丈夫でしょう。
わたしは気分が楽になりました。きっと意思疎通は問題なくできるわ。
待ち合わせの新大阪。新幹線出口です。
Mr Kotobukiさんは顔を覚えていたのですぐにわかりました。
挨拶をするわたしに彼は笑顔で挨拶を返してくれます。
とっとちゃんを待っているとき近距離で
Mr Kotobukiさんを観察することができました。覚えていたイメージと少し変わったような気がします。記憶にある彼よりハンサムになったような。
それで聞いたのです、
「Kotobukiさん ヘヤーカットしましたか？」
でも彼の答えは「ノー」でした。
そのあとすぐにとっとちゃんらしい女性があらわれました。こちらに向かって歩いてきます。
そう考えたのは、彼女はきっとブログでわたしの顔は覚えてくれていると思っていたからです。
きっとそうでしょうと思いながら半分は、違うかもと考えたりしたのです。
彼女が近づいてきたときわたしはタイ風に敬意を表すように手を挙げ「サワディー」そしてつづけて日本語の挨拶をしたのでした。
彼女はわたしにむかってたくさんの日本語を話そうとしてくれたのですが、あのときほんとのことを言えば彼女が何を言ってるのか理解できなかったのです。
それで英語と日本語で言ったのです。
日本語がほとんどわかりません。
会ってすぐには、わたしたちの会話はけっしてスムーズではなく、彼女が伝えようとしてくれることをひたすら聞いて、最後はスマイルだけしか返せなかったのです。
とても残念でした。わたしの日本語は日本人とコミュニケーションできるほど上達してなかったのです。そのことを思い知らされることになりました。
そんなことを感じて、ああダメだな、とすこし落ち込むような気分におそわれたのです。
さあ気分を変えて、
待ち合わせの4人がそろいました。
まずとっとちゃんが予約した駅前のホテルにラッゲージを預けに行きます。
そしてこのあとは大阪市内に出かけましょう。
↓↓ หากคุณต้องการอ่านภาษาไทย กรุณาคลิ้กที่นี่
และแล้ววันที่ 6 กุมภาพันธ์ก็มาถึง ฉันเฝ้ารอคอยวันนี้มานานมาก เพราะวันนี้เองฉันจะได้พบผู้คนเพิ่มมากขึ้น
เช้าวันนี้ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการดีใจเพราะจะได้เจอทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่มากขึ้น
กิจวัตรประจำวันของฉันหลังตื่นนอนเป็นปกติ คือจะต้องทานอาหารเช้าก่อนเป็นอันดับแรก
ฉันคิดว่า เช้านี้ฉันควรจะทานอาหารเช้ารองท้องเพียงนิดหน่อยก็น่าจะพอ เพราะเด๋วพอพบกับเพื่อนแล้วก็ต้องไปหาอาหารทานอีก
ดังนั้น ฉันจึงทานขนมปังปิ้งเพียงแค่แผ่นเดียว พร้อมกับกาแฟ 1 แก้ว (ซึ่งทุกครั้งฉันจะกินแบบฟูลออฟชั่นมาก)
เวลาประมาณ 9.00 น. เรามีนัดกับผู้ชายคนหนึ่งที่เราเคยพบเจอกันมาแล้ว ซึ่งเขาเปรียบเสมือนปาปารัสซี่มาก
เขาคือ Kotobuki san ซึ่งแน่นอนว่าครั้งที่แล้วฉันหวาดระแวงกับเขามาก เพราะเขาคอยเดินตามถ่ายรูปพวกเราอยู่ตลอดเวลา
ส่วนครั้งนี้จะเป็นอย่างไรนะ ฉันได้แต่คิดคาดเดาเหตุการณ์ไว้ล่วงหน้า และพยายามทำใจไม่กลัวเขาอีก
ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นผู้หญิงซึ่งเป็นนักเขียนบล็อกเช่นเดียวกัน เรารู้จักกันผ่านเรื่องราวภายในบล็อกเท่านั้น
สำหรับรูปร่างหน้าตาของเธอจะเป็นเช่นไรนั้น ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย ฉันรู้เพียงแค่ว่า เธอชื่อ Totto chan
แต่ที่สำคัญเธอเป็นคนที่ชอบไปเที่ยวในหลายๆประเทศ และการเดินทางไปเที่ยวของเธอนั้น ทำให้ฉันทึ่งมาก
เพราะเธอจะนั่งเครื่องบินชั้นเฟิร์สคลาสเสมอ โอ้ว!! เธอช่างมีฐานะดีเหลือเกิน
ก่อนหน้าที่ฉันจะเจอกับเธอนั้น ฉันสงสัยว่าเราน่าจะสื่่อสารกันได้ไม่ยาก เพราะเธอเดินทางไปหลายประเทศ ย่อมต้องใช้ภาษาอังกฤษอยู่แล้ว
สามีของฉันเล่าให้ฟังว่า ตอนที่เธอเดินทางไปต่างประเทศนั้น เธอมักจะใช้เครื่องแปลภาษาอยู่เสมอ
ดังนั้น ฉันจึงสบายใจและฉันคงคุยกับเธอได้อย่างราบรื่นแน่นอน
เรานัดกับพวกเขาทั้งสองคนที่สถานีรถไฟชินโอซาก้าที่บริเวณ South Gate ของประตูทางออกรถไฟชินคันเซน
เมื่อใกล้ถึงเวลา 09.00 น. ทั้งฉันและสามีก็มายืนรอตรงบริเวณที่เรานัดกันไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แน่นอนว่าฉันจำ Kotobuki san ได้อย่างแม่นยำ เมื่อฉันเห็นเขา ฉันจึงเดินเข้าไปทักทายเขาก่อน
และเขาก็ส่งยิ้มและทักทายกลับมาให้ฉันเช่นกัน ระหว่างที่ฉันและ Kotobuki san กำลังรอ Totto chan อยู่นั้น
ฉันจึงแอบมอง Kotobuki san ในระยะใกล้ๆ อีกครั้ง และรู้สึกว่าครั้งนี้เขาเปลี่ยนไป เขาดูดีขึ้นนะ
ฉันจึงพูดกับเขาว่า "You are kakkoii, did you cut your hair?" เขาตอบกลับมาว่า "ไม่นะ" พร้อมกับทำท่าทางเขินๆ
เวลาผ่านไปไม่นาน Totto chan ก็เดินเข้ามาหาฉัน เพราะคิดว่าเธอน่าจะจำหน้าตาของฉันได้จากการเยี่ยมชมบล็อกของฉัน
แต่ตอนนั้นฉันไม่แน่ใจว่าใช่เธอไหม แต่เห็นเธอเดินตรงมาหาฉันแล้ว ฉันคิดว่าไม่น่าจะผิดตัวแน่ๆ
ดังนั้น ฉันจึงยกมือไหว้แบบไทยพร้อมพูดสวัสดีค่ะ และตามด้วยการทักทายภาษาญี่ปุ่นกับเธอ
เธอพยายามพูดกับฉันเป็นภาษาญี่ปุ่นหลายประโยคมาก แต่จริงๆแล้วฉันไม่สามารถเข้าใจที่เธอพูดได้เลย
ดังนั้น ฉันจึงพยายามพูดกับเธอโดยใช้ภาษาอังกฤษผสมภาษาญี่ปุ่น และบอกว่าฉันไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นเลย
การคุยกันระหว่างฉันกับเธอจึงไม่ค่อยราบรื่นซักเท่าไหร่ ฉันจึงทำได้แค่เพียงฟังสิ่งที่เธอพยายามพูด และฉันก็ยิ้มให้เธอเท่านั้น
ขอโทษด้วยที่ภาษาญี่ปุ่นของฉันไม่ค่อยพัฒนาถึงขั้นสื่อสารกับคนญี่ปุ่นได้เลย ฉันเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี
เมื่อเรามากันครบแล้ว เราจึงพา Totto chan ไปเก็บของที่โรงแรมใกล้สถานีชินโอซาก้าไว้ก่อนเพื่อที่เราจะไปเที่ยวกันต่อ
テーマ : タイでの生活・暮らし
ジャンル : ライフ
